Wanneer je beweegt, gebeuren er wonderen
— hoe mijn werk in een museum belandde zonder dat ik het zo gepland had

Soms lijkt het alsof dingen “vanzelf” gebeuren. Alsof het universum een stapje voor je zet. Maar eerlijk? Vaak is het niet toevallig, maar het gevolg van simpelweg in beweging zijn. Doen wat je leuk vindt. Volgen waar je hart sneller van gaat kloppen. Zonder dat je het misschien direct doorhebt, zet je daarmee iets in gang. Iets dat groter is dan je op dat moment kunt overzien.

Ik weet nog dat ik dacht: mijn werk in een museum voor moderne kunst? Echt niet. En toch… het is nu precies wat er gebeurt. En ik geniet er met volle teugen van.

Hoe het begon: een experiment, een samenwerking, een vonk

Vlak voor de pandemie begon, werd ik benaderd door een fotograaf en een schilder. Ze wilden in mijn atelier een fotoshoot doen. De foto’s zouden de basis vormen voor nieuw schilderwerk. En ik? Ik zou de kleding ontwerpen. Een prachtig, creatief plan dat helaas door de pandemie niet volledig tot bloei is gekomen. Maar het bracht me iets veel waardevollers dan alleen het eindresultaat: het inzicht dat ik het geweldig vind om samen te werken met andere makers — buiten mijn eigen vakgebied.

Dit inzicht leidde tot een nieuwe samenwerking binnen Atelier Néerlandais in Parijs. Daar ontmoette ik de Nederlandse kunstenares Manuela Luchtmeijer, die in Parijs woont en werkt. We hadden meteen een klik, op menselijk én artistiek vlak. Manuela werkte op dat moment aan een serie schilderijen rond het thema wolkenluchten — en ik voelde een diepe connectie met haar beelden. We besloten samen iets te creëren: ik ontwierp kleding die een dialoog aanging met haar schilderijen.

Van atelier tot museum

Dat gezamenlijke werk trok de aandacht van een museum voor moderne kunst in Zuid-Frankrijk. Ze organiseerden een tentoonstelling rond het thema “Rêves”— Dromen — en vonden onze samenwerking perfect passen. Nu hangt mijn werk daar dus… samen met haar schilderijen. In een prachtig museum. Zonder dat ik dit ooit als doel had geformuleerd.

Wat ik hiermee wil zeggen: ik heb dit niet gevraagd, niet geforceerd, niet gepland. Ik ben simpelweg blijven creëren. Vanuit liefde voor mijn vak. Vanuit nieuwsgierigheid. Vanuit verbinding met anderen.

Wat kun jij hiervan leren?

Natuurlijk, dit verhaal is persoonlijk. Maar ik geloof dat er universele lessen in zitten. Daarom deel ik hieronder een kort stappenplan — geen garantie voor een museumplek, maar wel een manier om jezelf te blijven ontwikkelen, zichtbaar te worden en nieuwe mogelijkheden te creëren.

⸻

Stappenplan: Zó laat jij het wonder toe in je eigen vakmanschap

1. Blijf creëren, ook zonder einddoel.

Niet elk project hoeft commercieel of “bruikbaar” te zijn. Laat jezelf toe om te spelen, te onderzoeken, te volgen wat jou blij maakt.

2. Zoek samenwerking op.

Denk buiten je eigen vakgebied. Wat gebeurt er als jij als couturier samenwerkt met een beeldend kunstenaar, fotograaf of muzikant?

3. Wees zichtbaar, ook als je denkt dat niemand kijkt.

De samenwerking met Manuela begon niet uit het niets. We kenden elkaars werk al. Deel jouw werk dus, online of in kleine kring.

4. Sta open voor het onverwachte.

Soms loopt een project anders dan gepland. Durf dan te zien wat het wél oplevert, in plaats van te blijven hangen in wat niet doorging.

5. Volg je fascinatie.

De wolkenluchtenschilderijen van Manuela raakten iets in mij. Laat toe dat inspiratie je meeneemt, ook als je nog niet weet waarheen.

⸻

Wil je groeien in jouw vakmanschap en ontdekken wat er mogelijk wordt als jij je hart volgt én je handen laat spreken?

Bij Dutch Couture Academy helpen we je daar graag bij. Met vakkennis, inspiratie én ruimte om jouw unieke pad te verkennen.

Blijf bewegen. Want juist in die beweging ontstaan de mooiste onverwachte wendingen.

z